สวัสดีคร๊าบบบบบบบบบบ
ห่างหายไปนานจาก exteen เลยนะเนี่ย ในที่สุดก็ได้ฤกษ์กลับมาจับแป้นพิมพ์ เขียนเรื่องเขียนราวให้ทุกคนได้กลับมาติดตามอ่านกันอีกแล้ว คือแบบว่าหายตัวไปสอบแอดมิดชั่นครับ จนตอนนี้ก็ผ่านปี1 ในมหาวิทยาลัยไปได้อย่างสวยงอมแว้ว...ว...ว...ว
จากคราวที่แล้วก่อนจะปิด blog ไปสักพัก มีคนเข้ามาติดพันตามอ่านเรื่องราวที่ผมเขียนถึง 3000 กว่าคน
ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชม blog นี้นะคร๊าบบบบ ขอบคุณเจงเจ๊งงงงงงงงงงงงง
ซึ้งใจที่สุดอ่ะ T^T
เอาละ !!! ไหนๆวันนี้ก็กลับมาแล้ว จะขอเริ่มเปิดตัว season ใหม่ของ blog นี้กันเล้ยยยยยยยย
SEASON 1 : The AdventurE of Mister DonuT !!!
___________________________________________________________________
Episode 1 : ผู้หญิงคนแรกของโดนัท ศิริประภัสสรา...
หลังจากวันที่ 12 เมษายน 2533 มาได้ประมาณ 5 ปี ไอ้หมาน้อย ชื่อว่า โดนัท ก็เติบโตขึ้นมาในบ้านพักข้าราชการเล็กๆหลังหนึ่งที่ จ.เพชรบุรี และมาเติบใหญ่ด้วยความเก่งกล้าสามารถที่กรุงเทพมหานครเมืองฟ้า แห่งนี้ !!!
ผมอาศัยอยู่กับแม่สองคนที่บ้านพักข้าราชการพยาบาลที่เพชรบุรี พอพ่อที่อยู่ กทม. เริ่มร่ำรวยขึ้นก็ซื้อบ้านได้หลังนึง แล้วก็จะมาเอาพวกเราไปอยู่ด้วย
การที่ต้องจากเพื่อนในวัยเด็ก มาไกลถึงเมืองแห่งมลพิษแห่งนี้ มันทำร้ายจิตใจไอ้หมาโดนัทเป็นอย่างยิ่งครับท่านผู้อ่าน !!! ท่านเข้าใจชิมิส์ !!! หึ๊ !!!
เคยทำแบบว่า ไม่อยากย้ายจริงๆเพราะสนิทกับเพื่อนในหมู่บ้านที่นั่นมากๆๆๆๆ
ยิ่งใกล้ๆวันจะย้ายก็ร้องไห้ๆๆๆ
มีวันหนึ่งดูทีวีตอนเย็นๆอยู่ รายการไรวะ จำไม่ได้ แล้วสักพักพอฝนตก อยู่ๆก็เปิดประตูบ้าน วิ่งออกไปร้องไห้กลางสายฝน !!!
(ความคิดตอนนั้นคือ ไม่มีน้ำตาไง เลยพอฝนตก จะให้ฝนตกใส่ตา แม่จะได้เห็นว่าเนี่ย กูมีน้ำตาแล้วนะๆๆ)
ทำเป้นร้องไห้ ล้มลงกลางสายฝน บอกแม่ นัทไม่อยากย้ายยยยยยยยยย โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โฮกๆๆ !!!
---(กูเกิดมาเพื่อการละคอน)
ตอนจะต้องย้ายจริงๆมันก็อ้างเหตุผลกับแม่มัน
"ไม่อาว ม่ายห้ายย้ายยยยย จาดูวิมานมะพร้าววววว"
"ม๊ายอ๊าว เพื่อนไม่ให้ย้าย ถ้าย้ายพ่อเพื่อนที่เป็นตำรวจจะมายิงไส้แม่แตก"
"ม่ายอาวววว นัทม่ายอยากไปบ้านนอกกกกกก จาอยู่กับเพื๊อนนนนนน"
"แม่ไปเถอะ นัทจะไปเป็นลูกมาร์ค(เพื่อนข้างบ้านอายุ 5 ขวบ) จะให้มาร์คเลี้ยงเอง"
"ม๊ายยยยยยยยยยยยยย กูม๊ายป๊ายยยยยยยยยย แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" (พร้อมขว้างเม็ดพริกในครัวปาใส่แม่บังเกิดเกล้า อื้ม...เหี้ยแต่เด็ก 5555)
แต่สุดท้ายเขาก็ได้ย้ายมาถึงบ้านหลังปัจจุบันแห่งนี้ !!!
มันก็งอนๆเบื่อๆไปตามประสาของหมาน้อยโดนัทครับ
ถึงกระนั้น ก็มีสิ่งนึงที่ช่วยชีวิตเขา ให้รอดพ้นจากความนอยอย่างไร้อารมณ์ของหมาน้อยโดนัทได้ !!!
นั่นก็คือ คุณแด๊ดดี้ ของผม ได้พาผู้หญิงคนนึงมาให้ผมรู้จัก ทำให้ผมคลายความเศร้าลงได้
เพราะผมหลงรักเทอตั้งแต่แรกพบ...
นั่นก็คือ....
(ภาพประกอบ ของจริงหาไม่เจอแต่ราวๆนี้เลยงับ)
จักรยาน !!! สีเหลือง !!! สวยสดงดงาม !!!!
ผมตั้งชื่อเธอว่า ศิริประภัสสรา !!!
(ทำไมหละ หมายังมีชื่อได้ จักรยานทำไมจะมีชื่อไม่ได้)
ผมขี่เธอเช้าเย็น จนบางทีเธอก็เหนื่อยอ่อน เธอช่างรวดเร็วเร้าอารมณ์ดีนัก !!!
ผมผ่านทุกผ่านร้อนผ่านหนาวกับเธอมามาก เธอคือคู่ชีวิตของผม !!!
เหตุการณ์ผ่านทุกโศกครั้งสุดท้ายของผมกับเธอก็คือ เหตุการณ์นี่ครับ...
ตั้งแต่ผมได้ศิริประภัสสรามาเป็นมเหสีในครอบครองแล้ว ผมก็ขี่มเหสีผิวเหลืองคันนี้ของผมทุกวัน
และจะคิดว่าตนเองเป็นนักปั่นมเหสีชิงแชมป์โลกอยู่เสมอ เชื่อว่ากูขับเร็วที่สุดในโลก !!!
บริเวณที่ขับก็คือ ภายในหมู่บ้านที่นี่แหละครับ ถนนที่นี่จะเป็น สี่เหลี่ยม คือ วนเป็นสี่เหลี่ยมอ่ะครับ
แล้วบ้านผมอยู่ตรงหัวมุมพอดี พอขับวนๆๆเล่นจนเหนื่อยแล้ว ก็รอบสุดท้ายสามารถขับตรงเข้าบ้านได้เลย ไม่ต้องเลี้ยว
สะใจมาก !!!
และได้สะใจจริงๆตอนที่ ผมขับมาจะตรงเข้าบ้านแล้วมีรถแม่เพื่อน กำลังตรงมาจากอีกด้านพอดี ยังงี้
ผมเห็นรถแล้วแหละ !!!
แต่แล้วไงละแสดดดดดดดดดดด
กูเป็นนักขับมือหนึ่งของโลกนะเว๊ยยยยยยยยยย !!!
มเหสีกูเร็วกว่าควายเหล็กของมึงแน่นอน อีดวกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ผมจึงเร่งฝีเท้า ขับตรงพร้อมจะพุ่งเข้าบ้านในทันที
แต่แล้ว... ควายเล็กก็ก่อกบฏ หวังล้มราชบัลลังค์คู่ราชาและมเหสี มันลอบปลงพระชนม์พวกกู !!!
ชนเปรี้ยง บินเป็นกระหัง เลย !!!
แม่เพื่อนที่ขับชนก็ลงมาดู ถามว่าเป็นไรมั้ย ก็บอกว่าไม่ครับๆขอบคุณครับแล้วรีบวิ่งหนีเข้าบ้านเลย (วิ่งไหวเนอะกู)
โชคดีที่มเหสีของผมไม่เป็นไร ผมเลือดออกที่หัวเข่า จูงมเหสีกลับเข้าบ้านอย่างเงียบๆ และตึงๆจุกๆ
เข้ามาก็ไปนั่งอยู่หน้ากระจก แม่เดินลงมาจากข้างบนถามว่าเป็นอะไร ก็บอกว่า
"แม่นัทโดนรถชนอ่ะ"
แม่ทำหน้าตกใจ เดินเข้ามาดูแผล แล้วแม่ก็พูดว่า
"เพี้ยง...ง...ง...ง หายสิ !!!"
แม่ลูบหัวแล้วก็กลับขึ้นไปอ่าน สกุลไทย บนห้องต่อทันที !!!
กูก็เข้าห้องน้ำล้างแผลแล้วมาดูการ์ตูนต่อ 55555
แต่ศิริประภัสสราของผมก็ไม่เป็นอะไรครับ ผมยังขี่เธอเล่นอยู่เรื่อยๆจนกระทั่งถึงวันจากลาที่ผมไม่อยากแม้แต่จะจดจำ
ผมขี่ศิริประภัสสราไปเล่นที่บ้านเพื่อนและจอดพิงเอาไว้กับถังขยะหน้าบ้านเพื่อน
วันนั้นเป็นช่วงปิดเทอม วันพุธ ผมจำได้ดี....
เวลาสายๆของวันนั้น จะมีรถขยะมาครับ
ครับ นั่นแหละ
ไอ้รถเก็บขยะ มันก็มาทำงานตามปกติ แล้วผมเสือกจอดไว้ข้างๆถังขยะไง !!! มันก็นึกว่ากูทิ้ง !!!
อีหน้าช่องคลอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก
มันเก็บเอาศิริประภัสสราของผมขึ้นรถขยะ แล้วจากไป...
นั่นละครับ วาระสุดท้ายของเธอ...
มาร่วมกันไว้อาลัยให้เธอกันนะครับ
...เรารักเธอ ศิริประภัสสรา...
กดเข้าไปเม้นท์ตรงนี้นะคร๊าบบบบ
http://survivor.exteen.com/20090404/season-1
____________________________________________________________
เจอกันใหม่ใน episode ต่อไป นะคร้าบบบบบบ
ขอบคุณครับ ^^
บักโดนัทคุง
พระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง -
edit @ 4 Apr 2009 17:52:56 by ~*-* Nut SurvIvoR -*-~
